جزئیات جدید از سریال «پاهای بی‌ قرار» به کارگردانی منوچهر هادی

[ad_1]

کد خبر:
158532تاریخ انتشار :
۱۰:۲۹:۰۱ – یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶

ایرج محمدی از آغاز ساخت سریال «پاهای بی‌قرار» به کارگردانی منوچهر هادی، نویسندگی بابک کایدان و مهدی محمدنژادیان در روزهای آینده خبر داد.

www.dustaan.com جزئیات جدید از سریال «پاهای بی‌ قرار» به کارگردانی منوچهر هادی

جزئیات جدید از سریال «پاهای بی‌ قرار»

محمدی ـ تهیه‌کننده ـ‌ که این روزها سریال «آرماندو» را برای شبکه سه می‌سازد، با اعلام این خبر درباره‌ی روند تولید سریال «پاهای بی‌قرار» گفت: سریال «پاهای بی‌قرار» در مرحله تحقیق و نگارش بوده و تاکنون ۴۰ قسمت از این مجموعه‌ی ۶۰ قسمتی به نگارش درآمده است. شروع تصویربرداری آن منوط به ساخت مجموعه‌ی «آرمان ۲» خواهد بود که ساخت آن تا دو هفته‌ی دیگر به اتمام می‌رسد.

 

وی ادامه داد: «پاهای بی‌قرار» یک مجموعه ۶۰ قسمتی بوده و در حال حاضر نگارش بخش اعظمی از آن به پایان رسیده است. این سریال در دو فصل می‌گذرد. یک فصل مربوط به سال‌های ۵۷ تا ۶۴ و فصل دیگر مربوط به زمان حال.

 

تهیه‌کننده «ترانه مادری» تاکید کرد: سریال «پاهای بی‌قرار» با محوریت ملودرام بوده که ماجراهای دو خانواده را از زمان قبل انقلاب تا عصر حاضر به تصویر می‌کشد. این سریال مجموعه‌ای خانوادگی و اجتماعی است که در آن به مفاسد اقتصادی نیز پرداخته می‌شود.

 

محمدی درباره‌ی بازیگران این مجموعه نیز اعلام کرد: تا به حال بازیگرانی همچون پانته‌آ بهرام، مسعود رایگان و مهرانه مهین‌ترابی برای فصل اول سریال و حمید گودرزی و لیندا کیانی و افسانه ناصری برای فصل دوم مجموعه قرار داد بسته‌اند. با این حال در روزهای آینده بازیگران دیگری نیز به مجموعه اضافه خواهند شدو پروسه انتخاب بازیگر و عوامل ادامه دارد.

 

سریال «پاهای بی‌قرار» به کارگردانی منوچهر هادی و نویسندگی بابک کایدان و محمد نژادیان برای پخش از شبکه پنج سیما تهیه و تولید می‌شود.

 

منوچهر هادی پیش از این سریال‌های خوب، بد، زشت و خداحافظ بچه را برای شبکه سه سیما ساخته است و  سریال «عاشقانه» آخرین کار وی در شبکه نمایش خانگی است.

 

سریال «پاهای بی‌قرار» به تهیه‌کنندگی ایرج محمدی و کارگردانی منوچهر هادی بزودی برای شبکه پنج ساخته می‌شود.


‘ ); w.anetworkParams[ ad.id ] = ad; d.write( ‘

http://www.dustaan.com/?p=158532

به اشتراگ بگذارید!

گوگل پلاس
کلوب
فیسبوکــ
فیسنما

برچسب ها

منوچهر هادی

[ad_2]

لینک منبع

جراحی موفقیت آمیز پای له شده جوان ۱۹ ساله در قزوین +عکس

[ad_1]

جوانی که در پی تصادف موتور با کامیون، دچار له شدگی شدید پای راست و شکستن استخوان روی پا شده بود، زیر تیغ جراحان رفت.

 

یک متخصص ارتوپدی از انجام جراحی حساس سه ساعته روی پای جوان ۱۹ ساله ای که در تصادف موتور با کامیون، دچار له شدگی شدید پای راست و شکستن استخوان روی پا شده بود خبر داد.

خبرگزاری فارس: مهدی یوسفی، متخصص جراحی ارتوپدی مرکز آموزشی درمانی شهید رجایی قزوین از انجام جراحی حساس سه ساعته‌ روی پای جوان ۱۹ ساله‌ای در این مرکز خبر داد. جوان در تصادف موتور با کامیون، دچار له شدگی شدید پای راست و شکستن استخوان روی پا شده بود.

یوسفی با بیان اینکه عمق کار بسیار زیاد بود، بطوری که یکی از مراکز درمانی در تهران، حدود ۴۰۰ میلیون ریال برای جراحی پای بیمار درخواست کرد بود؛ گفت: این جراحی حساس، بدون دریافت هزینه‌ای، به صورت رایگان و با موفقیت انجام شد.

این متخصص ارتوپدی در پایان گفت: پس از عمل جراحی، این بیمار برای ادامه درمان تحت نظر پزشک فوق تخصص ترمیمی قرار گرفت.

www.dustaan.com جراحی موفقیت آمیز پای له شده جوان ۱۹ ساله در قزوین +عکس

جراحی موفقیت آمیز پای له شده

[ad_2]

لینک منبع

نخستین هواپیمای مسافربری جهان را ببینید! +عکس

[ad_1]

کد خبر:
158373تاریخ انتشار :
۲۲:۵۱:۱۳ – شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶

تصویری جالب از نمای بیرون نخستین هواپیمای مسافربری جهان، را مشاهده می کنید.

www.dustaan.com نخستین هواپیمای مسافربری جهان را ببینید! +عکس

نخستین هواپیمای مسافربری جهان

اولین پرواز کنترل شده که به وسیلهٔ یک موتور توانست نیروی رانش برای پرواز را بدست بیاورد، پرندهٔ رایت ۱ بود که در سال ۱۹۰۳ توسط برادران رایت در ایالات متحده آزمایش شد.

چند سال بعدتر با پیشرفت تکنولوی از این وسیله برای حمل مسافر استفاده شد.


‘ ); w.anetworkParams[ ad.id ] = ad; d.write( ‘

http://www.dustaan.com/?p=158373

به اشتراگ بگذارید!

گوگل پلاس
کلوب
فیسبوکــ
فیسنما

برچسب ها

اخبارروز عکس هواپیما مسافربری

[ad_2]

لینک منبع

در جست‌ و جوی «یوسف» گمشده +عکس

[ad_1]

خانواده پسربچه‌ ای که به تازگی ناپدید شده است، از هموطنان خواستند تا آنها را در پیدا کردن «یوسف» شان یاری کنند.

«جام‌جم» نوشت: یوسف سه سال و نیمه، ۲۷ تیر امسال هنگام بازی از خانه‌ای در خیابان شهید منتظری در شرق تهران خارج شد و دیگر برنگشت. خانواده او به محض اطلاع از ماجرا پلیس را در جریان گذاشتند و تصاویر کودکشان را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند و روی دیوارها چسباندند اما تا این لحظه که پنج روز از ماجرا می‌گذرد، هیچ خبری از یوسف نشده است.

دایی این کودک می‌گوید: «روز حادثه، یوسف با مادرش به خانه یکی از بستگانمان رفته بود. او مشغول بازی در پارکینگ بود اما در یک لحظه از باز بودن در پارکینگ استفاده کرد و وارد کوچه شد. خانواده فکر می‌کردند او در راه‌پله مشغول بازی است اما ۲۰ دقیقه بعد، از ناپدیدشدنش از موضوع باخبر شدند. با کمک همسایه‌ها همه جا را دنبالش گشتیم اما پیدایش نکردیم.»

او با بیان اینکه در این پنج روز کسی با آنها درباره آدم‌ربایی یا جرایم مشابه تماس نگرفته، افزود: «ما دوربین یکی از خانه‌ها را بررسی کردیم. یوسف با پای خودش وارد کوچه شد اما پس از چند دقیقه از دید خارج شد. در این مدت خیلی‌ها تماس گرفته‌اند تا ببینند یوسف پیدا شده یا نه. همه ما امیدواریم با لطف خدا و کمک پلیس و مردم، هرچه سریع‌تر یوسف را پیدا کنیم.»

او از هموطنان خواست اگر کوچک‌ترین نشانه‌ای از یوسف پیدا کردند با شماره‌های ۰۹۱۲۵۲۳۴۶۵۰ و ۰۹۱۲۲۴۰۶۰۲۵ تماس بگیرند.

 

www.dustaan.com در جست‌ و جوی «یوسف» گمشده +عکس

در جست‌ و جوی «یوسف» گمشده

[ad_2]

لینک منبع

یادداشت فریدون جیرانی برای «شهرزاد»

[ad_1]

کد خبر:
158222تاریخ انتشار :
۱۵:۰۷:۰۳ – جمعه ۳۰ تیر ۱۳۹۶

فریدون جیرانی معتقد است که در سریال «شهرزاد» عشق بر بستر تاریخ مطرح می‌شود و قرار است تاریخ بهانه‌ای باشد تا عشق جلوه کند.

www.dustaan.com یادداشت فریدون جیرانی برای «شهرزاد»

یادداشت فریدون جیرانی برای «شهرزاد»

به گزارش خبرآنلاین٬ فریدون جیرانی در یادداشتی در هفته‌نامه اینترنتی «شهرزاد» درباره ویژگی های این مجموعه نوشت.

یادداشت او به این شرح است:

 

««شهرزاد» عشق و سیاست را درهم آمیخت

سریال «شهرزاد» در مقطع زمانی ساخته شد که سریال‌های تلویزیون دچار مشکلات فکری و ذهنی شده بودند و به دلیل فشارهایی که بر تلویزیون اعمال می‌شد و حساسیت‌های بیش از حد، درام‌های تلویزیون التهاب و جذابیتی نداشتند تا بتوانند ارتباطی که سال‌های قبل با مخاطب داشتند را مجددا بدست آورند؛ به ویژه اینکه تلویزیون از یک مقطع زمانی به بعد محبوبیت قبلی را از دست داد و مانند سابق نفوذ و بیننده نداشت. از دست دادن بیننده و موقعیت به یک شرایط سیاسی، فرهنگی و اجتماعی ربط داشت و احساس شد که جامعه باید در جای دیگری به آن بپردازند.

 

البته سریال «قلب یخی» به کارگردانی محمدحسین لطیفی که در دو فصل اول و دوم عرضه شد باب تازه سریال‌سازی در شبکه نمایش خانگی را باز کرد و چون در این مدیوم محدودیت کمتری نسبت به تلویزیون بود، موجب شد مردم متوجه سریال‌هایی شوند که در شبکه نمایش خانگی ساخته می‌شود.

 

به جرات می‌توان گفت «شهرزاد» تحول ایجاد کرد؛ تحولی غیرقابل انکار. زیرا موضوع عشق را با مضمون سیاسی درآمیخت و مقطع تاریخی را انتخاب کرد و به اتفاق نوشته بسیار منسجم و درست، انتخاب بازیگرانی که سرجای خودشان قرار گرفتند و سرانجام کارگردانی پخته و دقیق، موجب شد تا «شهرزاد» تبدیل به یک پدیده شود. اینکه گفته می‌شود پدیده یعنی فرا‌تر از یک سریال. یعنی تبدیل جریانی که حتی در فضای مجازی هم توانست بینندگان زیادی را به خود جذب کند و تا به امروز سریالی مانند «شهرزاد» نداشتیم که تا این اندازه ایرانیان داخل و خارج کشور را به خود مشغول کند که داستان عشقی را با روایت تاریخی بیان کند.

 

«شهرزاد» در سریال‌سازی جایگاهی دارد که اگر تاریخ بخواهد سریال‌ها را بررسی و تاریخ‌نویسان بخواهند به پدیده‌های نمایشی که مقاطعی توانستند اثرگذار باشند، بپردازد به طور قطع «شهرزاد» جایگاه رفیعی دارد. حسن فتحی کارش را با سریال‌سازی شروع کرده و بیشتر از اینکه در فیلمسازی به عنوان فیلمساز در سینما شناخته شده باشد، به عنوان سریال‌ساز موفق شناخته شده است. سریال عاشقانه «شب دهم» توانست تبدیل به یک سریال تاثیرگذار شود، «مدار صفر درجه» و سریال تاثیرگذار «میوه ممنوعه» هم به تلویزیون رونق بخشیدند و همه در مقاطعی ساخته شدند که تلویزیون اجازه داده بود درام‌ها وارد فضای ملتهبی شوند و آن فضاهای ملتهب را به تصویر بکشند. فیلم‌های سینمایی «کیفر» و «پستچی سه بار در نمی‌زند» از جانب منتقدان مورد تایید قرار گرفت تا آنجا که می‌توان گفت فتحی در فیلمسازی ناموفق نبوده است و فیلم‌هایش هم موثر و تاثیرگذار بودند اما بیشتر به عنوان سریال‌ساز معروف است؛ همانطور که میرباقری هم در سریال‌سازی مطرح است. در «شهرزاد» مجموعه خوبی در کنار هم قرار گرفتند و به فتحی امکان تولید سریال موفقی بنام «شهرزاد» را دادند. در این سریال عشق بر بستر تاریخ مطرح می‌شود و قرار است تاریخ بهانه‌ای باشد تا عشق جلوه کند و به عشق بیشتر پرداخته شود چرا که زمان حال محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند و بستر تاریخی این محدودیت‌ها را کمتر.»


‘ ); w.anetworkParams[ ad.id ] = ad; d.write( ‘

http://www.dustaan.com/?p=158222

به اشتراگ بگذارید!

گوگل پلاس
کلوب
فیسبوکــ
فیسنما

برچسب ها

سریال شهرزاد فریدون جیرانی

[ad_2]

لینک منبع

کناره گیری ملک سلمان از قدرت

[ad_1]

کد خبر:
158082تاریخ انتشار :
۱۹:۳۹:۳۶ – پنج شنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۶

ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی به نفع پسرش محمد بن سلمان، از قدرت کناره گیری کرده است.

www.dustaan.com کناره گیری ملک سلمان از قدرت

کناره گیری ملک سلمان از قدرت

یک منبع سعودی فاش کرد؛ سلمان بن عبد العزیز در بیانیه ضبط شده‌ای به نفع پسرش، محمد بن سلمان، از قدرت کناره گیری کرده است.

به گزارش خبرآنلاین به نقل از واحد مرکزی خبر؛ پایگاه اینترنتی خبری سومریه نیوز عراق به نقل از یک منبع سعودی فاش کرد سلمان بن عبد العزیز در بیانیه ضبط شده‌ای به نفع پسرش یعنی محمد بن سلمان، از قدرت کناره گیری کرده است و هر آن احتمال دارد بیانیه کناره گیری سلمان بن عبد العزیز از پادشاهی عربستان اعلام و رسانه‌ای شود.

 

سلمان در این سخنان ضبط شده که احتمالا ماه سپتامبر آینده پخش شود، اعلام کرده، قدرت را به ولیعهد واگذار کرده است.

 

خبرگزاری رویترز این خبر را به نقل از یک شاهد در کاخ پادشاهی یمامه نقل کرده است.

 

رویترز همچنین به نقل از منابع نزدیک به محمد بن نایف، ولیعهد برکنار شده سعودی، اعلام کرد کار به قدرت رساندن محمد بن سلمان به عنوان ولیعهد به جای محمد بن نایف پس از آنکه محمد بن سلمان با جراد کوشنر، داماد و مشاور سیاسی دونالد ترامپ در سفر اخیر دونالد ترامپ به ریاض روابط قوی برقرار کرد، صورت گرفت.

 

اگر این گام برداشته شود سلمان بن عبد العزیز به همان شیوه شیخ حمد بن خلیفه، امیر پیشین قطر عمل خواهد کرد که به طور ناگهانی به نفع پسرش یعنی تمیم بن حمد از قدرت کناره گیری کرد.

 


‘ ); w.anetworkParams[ ad.id ] = ad; d.write( ‘

http://www.dustaan.com/?p=158082

به اشتراگ بگذارید!

گوگل پلاس
کلوب
فیسبوکــ
فیسنما

برچسب ها

پادشاه عربستان ملک سلمان

[ad_2]

لینک منبع

مردی که احمدی‌ نژاد و قالیباف را شهردار کرد

[ad_1]

مهدی چمران ١٣ سال است ریاست شورای شهر تهران را بر عهده دارد؛ از فرودین ٨٢ تا حدود یک ماه دیگر در اوایل شهریور ٩۶ که کارش پایان خواهد یافت. در این میان، تنها یک سال احمد مسجدجامعی ریاست شورا را به دست گرفت. حاصل ریاست چمران در شورای شهر، برآمدن دو شهردار در تهران بود؛ یکی احمدی‌نژاد که سال ٨۴ رئیس‌جمهور شد و دیگری قالیباف که در پرونده‌اش سه بار تلاش ناموفق را برای کرسی ریاست‌جمهوری دارد. دوره مدیریت هر دو این افراد، سرشار از حاشیه و ماجرا برای پایتخت بوده است. شیوه مدیریتی خود مهدی چمران هم در این مدت، حمایت تمام و کمال از شهرداران منتخبش بوده است. به همین دلیل، در بسیاری از موضوعات مهم مربوط به شهر و مدیریت شهری، همان انتقاداتی که به احمدی‌نژاد و قالیباف وارد می‌شد، شامل شیوه مدیریتی چمران هم می‌شد. حالا او در پایان راه ١٣ساله‌اش در مدیریت شهری است؛ فارغ از مسائلی که در سال‌های دور رخ داده است، در همین یکی، دو سال آخر ریاست او بر شورا، مدیریت شهری کم‌ حاشیه و ماجرا نداشته است؛ موضوع واگذاری املاک شهرداری، ثبت‌نام دوباره قالیباف برای ریاست‌جمهوری، برخی پرونده‌ها و مسائل مالی غیرشفاف در شهرداری، ساخت‌و‌سازهای شهری و به‌ویژه ساخت بزرگراه دوطبقه صدر، مشکلات متروی تهران و… . در همین رابطه، به سراغ او رفته و درباره همین موضوعات با او به پرسش و پاسخ نشسته‌ایم. مشروح این گفت‌وگو در ادامه می‌آید.
 شما حتما بهتر از من می‌دانید که بر اساس ماده ٣٠ آیین‌نامه معاملات شهرداری، وقتی قرار است ملکی واگذار شود، باید طبق شرایط تعیین‌شده در قانون، آگهی‌ شده و مزایده برگزار شود و در نهایت با قیمت کارشناسی و بر اساس بالاترین قیمت پیشنهادی فروخته شود. ولی بر اساس اطلاعاتی که تا الان درباره املاک واگذار‌شده شهرداری که بسیار هم خبرساز شد، وجود دارد، این فرایند در این موضوع رعایت نشده. در نامه‌ای که سازمان بازرسی داد و پیگیری شد هم به همین موضوع اشاره شده و شهرداری املاک یادشده را با قیمت‌های خیلی پایین، آن هم قسطی و با تخفیف‌های عجیب و غریب، به مدیران و معاونان شهرداری و بقیه داده است. با‌این‌حال، شورا در این زمینه خیلی پیگیری نکرد و شما هم در این ماجرا جز یک مورد که انتقاد کردید و انتقاد خیلی نرمی هم بود، ورود نکردید و حتی طرف شهرداری را گرفتید، چرا این‌طور شد؟
بحث املاک و مسائل قانونی و روش قانونی آن، موضوعی است که باید بر اساس قانون صورت گیرد. بحث چگونگی مطرح‌شدن آن، بحث دیگری است؛ اینکه خبر آن چگونه در جامعه مطرح می‌شود و چه نتیجه‌ای می‌خواهیم از آن بگیریم. بحث پیگیری شورا هم موضوع جداگانه‌ای است. اجازه دهید اول از پیگیری شورا بگویم. شورا در مقابل عمل انجام‌شده‌ای قرار گرفت که فهرستی که حتی خود سازمان بازرسی هم آن فهرست را به عنوان واقعیت قبول نداشت(تازه سازمان بازرسی هم نبود، یک بازرس از سازمان بازرسی بود)، نامه رسمی سازمان بازرسی نبود. آن هم نامه‌ای که روی پاکت هم نوشته بودند شخصا مفتوح کنید؛ یعنی کاملا محرمانه. کسی دیگر هم حق نداشته باز کند. این فهرست را به افراد مختلف فرستاده بود و از اینها نظر خواسته بود که اطلاعات آنها را بگیرند و این اطلاعات را تحلیل و تحقیق کنند تا بعدا بتوانند کارهای قضائی خود را انجام دهند. اما این خیلی زود، وارد بازار و وارد صحنه شد. روی سایت‌ها و رسانه‌های عمومی آمد؛ یعنی هنوز این اطلاعاتی که می‌خواهد بگیرد و تحقیق کند، دقیق نبود. اصلا حدود ٣٠ یا ۴٠ نفر آنها با شهرداری معامله‌ای نداشتند و اسم‌شان در آن فهرست بود. تکذیب هم کردند. خود بازرسی هم این را تأیید کرد که ٣٠ یا ۴٠ نفر آنها اصلا نبودند. نه ملکی خریدند و نه اجاره کردند. ما این‌گونه در مقابل عمل انجام‌شده قرار گرفتیم که ناگهان فضا، ملتهب شد. بعد از حقوق‌های نجومی، این هم املاک نجومی شد. برداشت این‌گونه بود که باید مقداری از غلظت حقوق‌های نجومی کاسته شود.
 تحلیل شما این است که ماجرای املاک نجومی در مقابل حقوق‌های نجومی درست شد؟
می‌توانست این کار را هم بکنند که شد. ما چه‌کار می‌توانستیم بکنیم؟ عده‌ای گفتند خودمان بررسی کنیم؛ اما این کار زمان می‌برد. ما به‌طور کلی، سیستم‌های قضاوتی و بازرسی را نداریم. سازمان بازرسی هم که کار خودش را می‌کرد. بهترین کاری که می‌توانستیم بکنیم، نامه به رئیس قوه قضائیه نوشتیم که چنین اتفاقی رخ داده، به‌ویژه برای شورا چون چند عضو شورا هم در آن هستند، برای اینها مشکل به وجود آمده. شما بررسی کنید، تحقیق کنید، یا هر کاری خودتان می‌خواهید بکنید و روی این موضوع اعلام نظر کنید.
 ولی برداشت‌ها از این نامه این‌طور بود که شما و شهردار خواستار برخورد با منتشرکنندگان خبر شده‌‌اید و برخورد هم شد، این‌طور نبود؟
نه، اصلا. من با برداشت دیگران کاری ندارم. متن نامه این بود که الان عده‌ای به شورا به این دلیل حمله می‌کنند، شما بررسی کنید و نتیجه آن را اعلام کنید که رئیس قوه قضائیه آن را برای دادستان فرستاد. دادستان کشور هم برای دادستان تهران. دستور پشت دستور و دانه‌دانه این افراد را چه از شورا و چه از شهرداری خواستند. هنوز هم نظر نهایی را نداده‌اند. قطعا و یقینا هر نظری که بدهند، ما قبول می‌کنیم. اگر کسی تخلف کرده، باید مطابق قانون با او رفتار کنند. کسی باید مزایده یا مناقصه می‌گذاشته، باید بگویند چرا نگذاشتی؟ اگر مطابق قانون بوده که هیچ. اگر نبوده، آن کسی که نبوده را معرفی کنید یا مطابق قانون قضا با او برخورد کنید. امیدوار هم بودیم خیلی زودتر از اینها این مسئله روشن شود. بنابراین، اینکه از پیگیری شورا آوردم، بهترین کار همین بود. البته ما درباره نحوه کار اظهارنظر کردیم. گفتیم آن عضو شورا که این نامه به دستش رسیده، نباید این نامه (شخصا مفتوح فرمایید) را پیش خودش نگه می‌داشت و به یک یا دو نفر دیگر، یواشکی نشان دهد. اقلا به آن عضو شورایی که اسمش در آن فهرست بوده می‌گفته که او پاسخش را آماده کند که بگوید ملکی گرفته یا نه، ولی با وجود این آن عضو شورا این خبر را علنی کرد و روی سایتی گذاشتند.

بعد که معلوم شد آنها فهرست را به خبرنگار داده‌اند گفتند به او گفته بودیم منتشر نکند، ولی خبرنگار منتشر کرد، معلوم است که خبرنگار، چیزی به دستش برسد روی سایت می‌گذارد. خاصیت و کار خبرنگار این است.
نظر خودتان در مورد بازداشت آن خبرنگار چه بود؟
من نمی‌توانم نظر بدهم. بازداشت، مبادی قانونی دارد. اگر درست بود که درست است، غلط هم بوده که غلط بوده. من قاضی نیستم که نظر دهم. روی هرچیزی که نباید نظر بدهم.
 بالاخره مرتبط بوده، بعد از نامه شما که خواستار پیگیری شدید، خبرنگار بازداشت شد.
ما که با او برخوردی نداشتیم، هیچ‌کاری هم نداشتیم. ما به قوه قضائیه نامه نوشتیم و آن کارهایی هم که کردند، بازداشت کردند و…، تقریبا می‌شود گفت قبل از این بود که این نامه به دست دادستان برسد و علتش مسائل دیگری بوده است.
 نه، بازداشت خبرنگار، بعد از نامه شما بود.
ما با خبرنگار و دیگران کاری نداشتیم. اگر من هم خبرنگار بودم و این فهرست به دستم می‌رسید، آن را روی سایت می‌گذاشتم. خاصیت خبرنگار این است. نمی‌توانید بگویید خبر داغ یا خبر مهم را نگذارد. چرا نگذارد؟ روی سایت می‌گذارد، ولی آن کسی که این را می‌دهد، او نباید این کار را می‌کرد وگرنه خبرنگار، محرمانه و غیرمحرمانه نمی‌فهمد. مگر در آمریکا و جاهای دیگر نیست؟ نامه‌های محرمانه را هم روی سایت می‌گذارند. البته خبرنگار باید خودش هم، به‌خصوص بحث ملی که باشد، بحث امنیت ملی و به‌ویژه بحث آبروی افراد باید اینها را درک کند و هرچیزی را منتشر نکند.
 یعنی شما معتقد هستید که موضوع واگذاری املاک، بحث امنیت ملی بوده؟
نه، امنیت ملی نبوده، ولی آبروی مردم بوده است. آبرو و حیثیت یک نفر خیلی ارزش دارد. به این راحتی نمی‌توانیم آبروی یک نفر را ببریم، آن‌هم به‌خاطر حدس و گمان.
 اینکه البته حدس و گمان نبود. به‌هرحال نامه سازمان بازرسی، مستنداتی داشت. آدرس داشت، پلاک داشت، قیمت داشت، خانه‌ها هم که موجود است.
همه موهوم بود. همه دروغ بود. قطعیت نداشت، حداقل حدود ٣٠ نفر آن دروغ بود.
 همه آن فهرست؟
نه، آن چهار نفر شورای شهر را می‌گویم که اسمشان در فهرست بود و اعلام شد خانه گرفته‌اند.
 پس شما فقط از اعضای شورا دفاع می‌کنید؟
من به شهرداری کاری ندارم و آنچه را شهرداری انجام داده، باید دستگاه قضا قضاوت کند، آنچه که مربوط به شورا بوده چنین نبوده است.
  حساسیت شما در ماجرای املاک، روی همکارانتان در شورای شهر، حساسیتی قابل‌ستایش است، اما مشابه همین اتهامات اثبات‌نشده را در مورد بعضی دیگر از اعضای شورا در بعضی رسانه‌ها منتشر کردند. خبرگزاری فارس و دیگران در مورد آقای مسجدجامعی و آقای حکیمی‌پور و بقیه نوشتند که ملکی گرفتند و فلان مقدار سود کردند و تخلف شد و…، در مورد آنها چرا واکنشی نشان ندادید؟
چرا، واکنش نشان دادم و گفتم مدارکتان را بفرستید اگر واقعیت است. به خود آن دوستان هم گفتم اگر مدارکی دارید علنی بگویید که مشکل را حل کنیم و هیچ‌گاه نیامدم به یکی از آنها استناد کنم. وقتی گفتم نه این‌طور نیست و آن‌طور نیست، گفتم شما هم بگویید. حتی در شورا اعلام کنید و این فرصت را دادیم که در شورا اعلام کنند و گفتند و مطرح هم شد. حالا آن هم رفته در دادگاه و بررسی می‌شود. من همیشه از همه دفاع کرده‌ام، ولی این مورد خاص، یک ظلم فاحش بود، حالا کاری ندارم که خرید یک خانه از شهرداری ازسوی عضو شورا، اصلا تخلف هست یا نیست.
  هست یا نیست؟
نیست. تخلف نیست. یکی خانه می‌خرد. چه اشکالی دارد، البته وفق قانون.
  اگر با تخفیف و تقسیط باشد، وقتی نقش شورا نظارتی است، این رابطه مالی عضو شورا و شهرداری تخلف نیست؟
فرض کنید یک کارمند دولت، کارمند وزارت امور خارجه، یکی از خانه‌های وزارت امور خارجه را می‌خرد که برای کارمندانشان ساخته‌اند یا کارمند آموزش‌وپرورش را می‌گوییم. یک آپارتمان از آموزش‌وپرورش می‌خرد. خریدش که خلاف نیست. اگر در نحوه فروش، تخلف کرده باشند، خلاف است.
  نه، این قیاس مع‌الفارق است، نقش اعضای شورا، نقش نظارتی است بر شهرداری. کارمند آموزش‌وپرورش اما کارمند است. از اداره‌اش گرفته.
بله، کارمندان شهرداری هم که این املاک را گرفتند، همه کارمند بودند؛ ٢٧ هزار نفر کارمند گرفتند. در این زمینه که به ٢٧ هزار نفر خانه داده، تحسینشان هم باید کرد.
   به آن بخش اصلا کسی انتقادی نداشته. سؤال و شبهات درباره آن ١۵٠نفری است که به عنوان چهره‌های حقیقی خارج از شهرداری یا مدیران و معاونان ملک گرفته‌اند.
اینها را رسیدگی کنند و بگویند. عضو شورا، خانه بخرد، تخلف نکرده. یا خانه اجاره کند یا خانه سازمانی بگیرد. اگر کسی خانه بگیرد یا خانه بخرد یا هر چیزی، مطابق قانون چه ایرادی دارد. قانونش را هم گذاشته بودند که ٢٠ درصد تخفیف به او بدهند.
  البته براساس آن فهرستی که منتشر شد در املاک واگذارشده تخفیف بعضی‌ها خیلی بیشتر بود.
٢٠ درصد تخفیف دادند.
  بعضی تخفیف بیشتر داشتند، در فهرست تخفیف ٣٠ درصد و ۴٠ درصد هم به بعضی‌ها داده شده.
گفتیم پس بگیرند. از قوه قضائیه خواستیم که رسیدگی کنند آنها که خلاف کردند، باید هزینه واقعی را پرداخت کنند.
  در خیلی از تصمیم‌گیری‌ها درباره مباحث بعضا مهم شورا، بعضی از اعضا یا رسانه‌ها، شما را به عنوان رئیس شورا به دیکتاتوری در تصمیم‌گیری متهم می‌کنند. می‌گویند آقای چمران خودش یک‌طرفه تصمیم می‌گیرد. نظر خودتان چیست؟
من خودم نظر نمی‌دهم. چون خودم درباره خودم نظر بدهم که جالب نیست. ولی مگر می‌شود در شورا بدون رأی‌گیری مصوبه‌ای داشت، شورا یعنی دموکراسی واقعی.
  شما در سال‌های حضورتان در شورا که بخش عمده آن هم رئیس شورا بودید، با تعدادی از اعضای شورا که ورزشکار بودند کار کردید، افکار عمومی خیلی به حضور این ورزشکاران انتقاد دارند. شما هم حتما شنیده‌اید. شما با اینها کار کرده‌‌اید، نظرتان درباره حضور آنها در شورا چیست؟
به من می‌گویند چرا ورزشکاران را در شورا آوردید؟ اولا ورزشکار با بقیه فرق ندارد. یعنی یک ورزشکار، بالاخره ورزشش را کنار گذاشته و حالا که زمان ورزشش تمام شده باید به جامعه بیاید و کار کند. فرض کنید قماش‌فروش شود باید بگویید چرا تو قماش‌فروش شدی؟ تو بلد نیستی. یا اگر رفت در یک وزارتخانه و سازمانی، شروع به کار کرد، بگوییم تو چرا رفتی اینجا؟ حالا یک عده هم به شورا آمدند. اولا حق او بوده که بتواند بیاید و چه در شورا و چه مجلس شورای اسلامی.
  اما ورزشکاران گویا به شورای شهر بیشتر علاقه دارند تا جاهای دیگر.
مگر در مجلس شورای اسلامی، هنرپیشه‌ها نرفتند؟ آقای خادم یا آقای افخمی به مجلس نرفت؟ اینها هنرپیشه و ورزشکار بودند. مثلا درباره آقای رسول خادم که به شورا آمد، اولا هیچ یک از این ورزشکاران را بنده به شورا نیاوردم، نمی‌خواهم بگویم کار خوب یا بدی کردم. اما در فهرست‌هایی که من دادم، هیچ وقت این ورزشکاران در فهرست من نبودند. آقای رسول خادم خودش شخصی آمد. آقای ساعی خودش آمده یا با فهرست دیگری آمده است. آقای دبیر هم همین‌طور، با فهرست دیگری آمده‌اند. آقای رضازاده، آقای جدیدی، همه با فهرست‌های دیگر آمدند.
  ولی در شورا، جذب شما شدند.
جذب من نشدند. همکاری آنها را جلب کردم.
  در تصمیمات و رأی‌دادن‌ها هم‌‌راستا با شما رأی می‌دادند، این‌طور نبود؟
من عادلانه و عاقلانه با آنها رفتار کردم که طرف من آمدند. این دلیل نیست که چون طرف من آمدند بگویید من آنها را به شورا آوردم، یعنی اگر رفته بودند آن طرف، کار خوبی کرده بودند؟ چرا سال اول شورا، این ایراد را به آقایان نمی‌گرفتند؟ مگر آقای جدیدی را به عنوان معاون نظارت شورا نگذاشتند، او هم ورزشکار بود. آن موقع خوب بود؟ بعدا مثلا سمت فلانی آمد بد شد؟ اینها را باید سوای از مسائل سیاسی نگاه کرد. من که گفتم هیچ کدام از آنها در فهرست‌های من نبودند. با اینکه آقای رسول خادم، من به‌جد معتقد هستم یکی از بهترین اعضای شورای شهر تا حالا بوده… یا آقای دبیر، که الان رئیس کمیسیون برنامه و بودجه است. واقعا وقت می‌گذارد. واقعا خوب تلاش می‌کند. باهوش و زیرک است. خیلی هم مسلط است.
  درمجموع و به صورت کلی نظرتان درباره اعضای ورزشکار شورا چیست، موفق بودند یا نه؟
من درباره اعضای شورا قضاوت نمی‌کنم، چون همه برگزیدگان مردم و قابل احترام هستند.
  به عنوان رئیس شورا بالاخره که نظر دارید.
اگر بگویم باید درباره همه بگویم.
  اگر بخواهید به همه اعضای شورایی که تمام می‌شود، نمره و رتبه بدهید چه؟
این کار را نمی‌کنم.
  بخش آگهی‌های روزنامه همشهری از سال ٨۶ بدون برگزاری مناقصه در اختیار شرکتی قرار داده شده به اسم ارتباطات رسانه آرا. در صورتی که مدیریت و خروجی و ورودی مالی همشهری مانند مطالبی که در آن منتشر می‌شود، باید طبق قوانین شورا و شهرداری باشد، چرا برای شفاف‌سازی بحث‌های مالی آن، شورا کاری نکرد و نمی‌کند؟
آگهی‌های روزنامه همشهری از قدیم‌الایام همین‌طور بوده، از اول که بوده؛ اصلا شرکتی بود که ما سعی کردیم آن را زیر نظر شهرداری بیاوریم. چون جدا بود. درآمدهایش جاهای دیگر می‌رفت. بعدا که ما آمدیم گفتیم این هم باید جزء شرکت‌های همشهری باشد. چون خود همشهری، چند شرکت دارد. البته سه، چهار شرکت از اینها هنوز ادغامشان تمام نشده و ما اعتراض می‌کنیم. گفتیم باید ادغام شود. زیر نظر آنجا کارش را انجام دهد. درباره این شرکت باید بررسی کنم و پاسخ دهم.
  اما باید بدانید. بالاخره شما رئیس شورا هستید.
می‌دانم. باید هر چیزی را درآورم و ببینم. نه اینکه همه چیز در ذهنم ذخیره باشد.
  ولی در این سال‌ها انتظار این بود که جزئیات این موضوع را بدانید.
می‌گویم برنامه این بود که همه شرکت‌ها را تصویب کردیم که عضو شرکت‌ همشهری شود و منابع مالی آن در جیب خود همشهری برود. حالا اینکه این را چطور واگذار و چه کار کردند، این بحث دیگری است که باید رفت و بررسی کرد.
  شورا دارد تمام می‌شود. تا الان باید بررسی می‌شد و نشد. چرا نشد؟
این کارها و این مسائل را دانه‌دانه که اعضا یا رئیس شورا بررسی نمی‌کنند، نمی‌توانند هم انجام دهند؛ عملی نیست. ما با سیستم حسابرسی بررسی دقیق می‌کنیم، مثلا همشهری را بررسی می‌کنیم و ارائه می‌دهیم. نتیجه آن را باید در سوابق دید.
  یعنی بررسی شده؟
اگر خلاف داشته، اعلام کرده‌ایم. اگر تخلف داشته و اگر نداشته که نه.
  پس اگر نگفتید، یعنی احتمالا از نظر شما تخلف نداشته؟
الان نمی‌دانم. چون ٣٠ یا ۴٠ بند درباره همشهری بوده است.
  یکی از اصلی‌ترین انتقادهایی که به شورای اول وارد می‌شد، حاشیه‌های سیاسی آن بود. درباره شورای اخیر هم، بعضی‌ از سیاسی‌کاری در آن می‌گویند، اینکه گرایش‌ سیاسی و هم‌راستایی آقای چمران و همفکرانش با قالیباف که شهردار است، باعث شده فضای سیاسی در آنجا غالب شود و منافع شهر و مردم به حاشیه برود، نظر خودتان چیست؟
اینکه بنده یا کسی دیگر مثلا با شهردار هم‌گرایی داشته باشم، این دلیل سیاسی‌شدن نیست. بالاخره آدم یا با کسی هم‌گراست یا نیست. هر کدام باشد سیاسی است با این استدلال؛ که اگر هم‌گرایی سیاسی است، واگرایی هم سیاسی است. فرقی نمی‌کند. اگر واگرا بودیم و به او می‌تاختیم، سیاسی نبود؟
  بحث این است که گرایشات سیاسی بر منافع شهر در شورا چربیده است.
این برداشت بدون دلیلی است. همیشه تلاشم این بوده که شورا سیاسی نشود. من یک بار هم اسم هیچ گروه سیاسی را آنجا نیاوردم. بقیه اعضا گاهی گفتند ما اصولگراها یا ما اصلاح‌طلبان. من بلافاصله گفتم نکنید. حتی اسم هم نیاورید. اصلا تقسیم‌بندی سیاسی را در شورا قبول نداشتم و هیچ‌گاه به طرح‌ها و لوایحی که مطرح شده، به دید سیاسی نگاه نکردم. آنجا رأی‌دادن به مسائل شهری، اصلا جناحی نبوده. هنوز هم نشده. با اینکه افراد، کاملا سیاسی هستند ولی در رأی‌دادن‌ها به‌خاطر یک مسئله کاملا تخصصی، هیچ وقت رأی آنها گرایش سیاسی نداشته و این قابل‌تحسین است.
  به نظرتان شهرداری آقای قالیباف نه لزوما از منظر ریاستتان بر شورا، بلکه به عنوان یک معمار و شهرساز چطور بوده است؟
به عقیده من تهران تحول بزرگی پیدا کرده. رودربایستی که نداریم، داریم نتیجه کار را می‌بینیم. کسی که پرکار باشد، کسی که بتواند خوب کار کند، خوب تحلیل کند، باهوش باشد، همه اینها مهم است. البته فقط این نبوده. من این را بازگشت می‌دهم به حضور شوراها؛ نه در تهران، در کل کشور. شما به اصفهان هم که بروید، مشهد و قم هم که بروید، می‌بینید با سال‌های گذشته خیلی فرق کرده‌اند.
  یعنی معتقدید این در واقع تأثیر شوراهاست؟
بله. تأثیر شوراها و کار شورایی‌کردن و چسبیدن به کار. بالاخره دولت با این همه گرفتاری‌هایش بخواهد شهرها را هم اداره کند، تا اینکه شهرها را به خود شورا بدهد، نتیجه کار بهتر است.
  درباره اتوبان دوطبقه صدر، انتقاد زیاد مطرح شده؛ هم در بحث‌های انتخاباتی و هم قبل از آن، با توجه به هزینه‌ای که صرف آن شده، هرچند در هزینه آن هم خیلی تشکیک‌ها هست. مجموعا نظر شما درباره این بزرگراه چیست؟ بعضی کارشناسان می‌گویند اگر این حجم از هزینه صرف دیگر سیستم‌های حمل‌ونقل شهری مثل مترو می‌شد، بیشتر به نفع مردم بود. نبود؟
صحبت این است که اگر صرف مترو می‌شد، بهتر بود. من این را قبول دارم که ما هرچه پول برای مترو بیشتر بگذاریم، بهتر است. این درست. ولی آیا برای کار دیگرمان نباید بگذاریم؟
  حالا آیا واقعا ساخت آن بزرگراه دوطبقه کمکی به شهر کرد و ساختنش لازم بود؟
ما بالاخره باید با ماشین در خیابان راه برویم. الان هم نباید اتومبیل‌محور باشیم. هرچند متأسفانه هستیم.
  قبول دارید که در این دوره خودرومحوری تشدید شده است؟
تشدید نشده. اینها در طرح جامع بوده. هرچه هست عین طرح جامع است. یک خیابان که در طرح جامع است، هرچه بوده اجرا شده. این اتوبان دوطبقه نبوده در طرح جامع؛ ولی تونل نیایش که می‌خواستند بزنند، بود.
  بیشترین انتقادات هم متوجه همین بزرگراه دوطبقه است.
از نیایش به سمت تونل که بیایید و بعد به صدر، آن موقع که می‌خواستند تونل را بزنند، محاسبه شد، دیدیم راهبندان می‌شود؛ به‌ویژه مواقع اوج ترافیک. البته مواقع معمولی هم در اتوبان صدر راهبندان است. به مجریان طرح گفتم مگر بی‌کار هستید که تونل بزنید، آدم‌ها را پشت ترافیک بگذارید. تازه الان در خیابان بالای سرشان آسمان است. بالاخره هرچه در ترافیک بایستند، آسمان را می‌بینند، هوایی هست، تنفس می‌کنند. دست‌کم نمی‌ترسند یا از دود خفه نمی‌شوند. شما آدم‌ها را می‌خواهید در تونل و آن زیر ببرید و نگه دارید، در صدر هم نمی‌توانند بروند. برای چه ببرید؟ بگذارید از رو بیایند و همان ترافیک را داشته باشند. معنی ندارد.
  این استدلال شما بود یا استدلال طراحانش؟
نه، استدلال ما بود. طراحان می‌خواستند فقط تونل بزنند. استدلال شورا این بود که ساخت این تونل به این شکل فایده ندارد. گفتند پس چه کار کنیم؟ گفتیم باید اول ترافیک صدر را حل کنید. گفتند ما دو راه‌حل داریم که برویم زیر یا بالا برویم. من به آنها گفتم با تجربه‌ای که من دارم نمی‌توانید زیر بروید. موانعش زیاد است. مترویی که از زیر خیابان دکتر شریعتی رد می‌شود و روددره‌های فراوانی که در آن منطقه است، مشکلاتی به وجود می‌آورد. چیزی هم نگفتیم. گفتیم بروید مطالعه کنید. رفتند و مطالعه کردند و گفتند زیر نمی‌توانیم. باید از رو برویم. برای آن هم طرح‌های فراوانی آوردند. سه‌ستونه، چهارستونه و… بالاخره بعد از طراحی‌های مختلفی که کردند و کمک‌هایی که گرفتند، به اینجا رسیدند که این‌گونه بسازند که خودروهایی که از تونل در می‌آیند دست‌کم در تونل نمانند و یک راه فراری داشته باشند. ظرفیت صدر دو برابر شده. دو طبقه روی این استدلال ساخته شده و این استدلال هم درست است. ما هم می‌دانیم مشکل آن را کاملا حل نکرده؛ چون دائما ماشین زیاد می‌شود؛ ولی از مشکل آن کاسته است. اگر نبود، بر مشکلات‌مان اضافه می‌شد. بله، گفتند فلان بزرگراه را هم دو طبقه کنیم، خودم اولین مخالفش بودم؛ ولی حساب کنید روزی چند هزار خودرو از روی صدر عبور می‌کند؟
  کدام بزرگراه؟
حالا یک بزرگراه که دیگر اسم نمی‌برم. گفتم نه، ما بزرگراه‌ها را نمی‌خواهیم دوطبقه کنیم. صدر دلیل خاصی داشت؛ چون از تونل در می‌آمد و مشکل داشت.
  چرا اولویت به مترو داده نشد و این بودجه صرف مترو نشد. بالاخره شهرداری همیشه می‌نالد که برای مترو بودجه ندارد.
ما حداکثر بودجه‌ای را که برای مترو می‌توانستیم، هر سال گذاشتیم. سال گذشته سه ‌هزار میلیارد تومان برای مترو بودجه گذاشتیم. طبق قانون، هرچه ما می‌گذاریم، باید دولت هم همان مقدار برای مترو بودجه بگذارد. اولویت دولت، مترو هست یا نیست؟ ما سه هزار میلیارد تومان گذاشتیم. چرا دولت ٢٣٠ یا ٢۴٠ میلیارد تومان برای مترو تصویب می‌کند که آن را هم هیچ چیزش را نمی‌دهد. حالا برای پل صدر و تونل نیایش و همه آنها قرار بوده هزارو ۴٠٠ میلیارد بشود، فرض کنید شده هزارو ۶٠٠ میلیارد یا هزارو ٧٠٠ میلیارد.
  ولی منتقدان از عددهای بزرگ‌تری که صرف ساخت این بزرگراه شده، حرف می‌زنند.
باید محاسبه کنند. هنوز محاسبه دقیق نکرده‌اند. هنوز مشکل دارند. بله بیشتر است به خاطر حواشی‌ای که بوده.
  درباره صدر حتی یکی از اعضای شورا گفته گزارشی دارم که تا هفت‌ هزار میلیارد هم هزینه شده است؟
نه، این‌طور نیست.
  کارشناس یا عضو شورا گفته، حرف من نیست.
این‌گونه نیست. هزینه‌ها براساس صورت‌وضعیت‌هایی که پیمانکاران به کارفرما می‌دهند و قراردادهایی که منعقد شده است، مشخص می‌شود. استناد به اعداد و ارقامی که کارشناسان می‌گویند، درست نیست.
  اعضای شورا که می‌توانند.
آن کسی که پولش را هزینه کرده است، باید بگوید. قیمتی که دادند، پولی که دادند، مشخص است؛ اما هنوز آنجا اختلافاتی هست؛ مثل تونل توحید که هنوز پرونده‌اش در دادگاه است. پیمانکار تونل توحید، هنوز خودش را ٢٠٠، ٣٠٠ میلیارد تومان طلبکار می‌داند؛ اما شهرداری نمی‌داند؛ بنابراین هنوز قیمت اصلی نهایی را با تلرانسی می‌توانند بگویند. اینجا هم چنین تلرانسی است.

[ad_2]

لینک منبع

حدیثی از امام علی (ع) برروی سنگ قبر یک زن آلمانی! +عکس

[ad_1]

آنه‌ ماری شیمل از اندیشمندانی بود که آثار متعددی درباره  اهل‌ بیت (ع) تألیف و ترجمه کرد.

خبرگزاری تسنیم:  مستشرقین اندیشمندانی از غرب هستند که درباره آیین و فرهنگ مردم مشرق‌زمین به مطالعه می‌پردازند؛ عمده اندیشمندان مستشرق کسانی هستند که مغرضانه و با دست گذاشتن روی شبهات و یا با شبهه‌سازی به مطالعات اسلامی می‌پردازند، اما در بین آنها معدود افرادی هستند که از روی تحقیق و کنجکاوی به این مطالعات روی می‌آورند و در این راستا به دستاوردهای خوبی می‌رسند که حتی برای جهان اسلام مفید واقع می‌شوند.

خانم آنه‌ماری شیمل از جمله مستشرقینی است که با رویکردی محققانه وارد مطالعات اسلامی شد و در این مسیر به دستاوردهای علمی خوبی دست یافت. نکته جالب توجه در زندگی شیمل، ارادت او به خاندان پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) است و در این مسیر آثار متعددی را تألیف و یا ترجمه کرد؛ دفاع او از پیامبر گرامی اسلام(ص) در مقابل اتهامات سلمان رشدی در آن زمان زبانزد همگان شد تا جایی که مورد هجمه شدید رسانه‌های غرب قرار گرفت. بنابراین کسانی که وی را می‌شناختند به این ارادت شیمل به خاندان وحی واقف بودند تا جایی که پس از مرگ وی، روی سنگ قبرش حدیثی از امیرالمؤمنین(ع) حک شد.

 www.dustaan.com حدیثی از امام علی (ع) برروی سنگ قبر یک زن آلمانی! +عکس

حدیثی از امام علی (ع) برروی سنگ قبر یک زن آلمانی

[ad_2]

لینک منبع